Knallende jaarwisseling
12-01-2026 -Oudejaarsavond op het TriageCenter bij Dokterswacht. Ook hier: oliebollen. Niet omdat het moet, maar omdat het zo hoort. Terwijl buiten champagneflessen koud worden gezet, zetten wij onszelf binnen schrap. Want waar anderen aftellen naar twaalf uur, tellen wij telefoontjes. En die houden zich niet aan de klok.
Verdacht stil
De dienst begint rustig. Té rustig. Zo’n stilte die je wantrouwig maakt. Alsof het universum even diep ademhaalt voordat het losgaat. En inderdaad: naarmate de avond vordert, rinkelt de telefoon steeds vaker.
Kleine ongemakken, maar ook grote verhalen.
Te veel alcohol, lichte brandwonden, mensen die “toch even willen checken”. En vuurwerk. Altijd vuurwerk.
“Het is zijn oog…”
Om 22.15 uur belt een moeder voor haar veertienjarige zoon. Vuurwerk. Gezicht. Paniek.
Haar stem trilt. Ondertussen hoor ik op de achtergrond een jongen huilen zoals alleen pubers dat kunnen: ongefilterd. Dit is dus geen moment voor gezellig meeleven. Dit is een moment voor rust, tempo en duidelijke instructies.
Ik stel vragen om duidelijkheid te krijgen:
Wat is er gebeurd?
Waar zit het letsel?
Hoe is het zicht?
Oogletsel door vuurwerk is nooit iets om “even aan te kijken”. Daarom is dit altijd spoed. Punt.
Ik schakel over naar advies: spoelen onder de kraan. Ogen open en niet wrijven. Ik blijf aan de lijn totdat ik het water hoor lopen. Tegelijkertijd regel ik dat ze direct naar de huisartsenspoedpost kunnen komen.
Multitasken op oudejaarsavond: je leert het vanzelf. Pas daarna, als alles in gang is gezet, verbreek ik de verbinding.
Gezicht versus straat
De volgende lijn rinkelt vrijwel direct:
Een borrel te veel. Een stoeprand gemist. Gezicht versus straat: straat wint.
Na de eerste vragen kan ik gelukkig vaststellen dat er geen sprake is van ernstig letsel. Meneer is niet buiten bewustzijn geweest. De dubbele tong blijkt, na kritisch doorvragen, geen neurologisch probleem, maar een alcoholgerelateerd bijverschijnsel.
Wel is er een flinke scheurwond boven de wenkbrauw. Die zal waarschijnlijk gehecht moeten worden.
Ik plan daarom een afspraak om 01.00 uur op de huisartsenspoedpost. Hopelijk is het meeste vuurwerk dan van de straat verdwenen en kan hij veilig op de plek van bestemming komen. Voor de tussentijd geef ik advies: spoelen, afdekken, afdrukken bij bloeden.
En minstens zo belangrijk: regel vervoer door iemand die alleen oliebollen heeft gegeten en geen alcohol heeft gedronken… Alcohol en verkeer zijn namelijk geen goede combinatie.
Meneer lacht.
“Alcohol en stoepranden ook niet.”
Hij heeft gelijk. Pijnlijk gelijk.
Aan de andere kant van de lijn
Buiten knalt het vuurwerk onafgebroken door. Binnen proberen wij, op Oudejaarsavond bij Dokterswacht, de schade te beperken. Soms is dat het enige wat je kunt doen: niet alles oplossen, maar wel voorkomen dat het erger wordt.
Terwijl Nederland het nieuwe jaar in knalt, zitten wij aan de andere kant van de lijn. Met een headset op, een oliebol binnen handbereik en de stille hoop dat iedereen het nieuwe jaar begint met tien vingers, twee ogen en zo min mogelijk spijt.
Terug naar overzicht